نشست تدوین راهکارهای علمی-اجرایی به منظور ارتقاء برنامه پیشگیری و کنترل اختلالات ناشی از کمبود یُد با حضور معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شیراز، در سالن جلسات این معاونت برگزار شد.

به گزارش روابط عمومی معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شیراز، دکتر «اورنگ ایلامی» ضمن تشریح دستاوردهای چشمگیر ایران در کنترل اختلالات ناشی از کمبود یُد، به چالش‌های باقی‌مانده در برخی مناطق کشور و همچنین اهمیت مصرف صحیح نمک یُددار اشاره کرد و افزود:خوشبختانه کشور ما با اجرای برنامه کشوری پیشگیری و کنترل یُد و اجباری کردن یُددار کردن نمک‌های خوراکی از سال ۱۳۷۳، توانسته است تا حد زیادی از شیوع این بیماری جلوگیری کند و به دستاوردهای پایداری دست یابد.

دکتر ایلامی با اشاره به اینکه در سطح جهانی، کمبود یُد همچنان حدود ۲ میلیارد نفر را تحت تأثیر قرار می‌دهد و نزدیک به ۵۰ میلیون نفر علائم بالینی را تجربه می‌کنند، خاطرنشان کرد: زنان باردار، کودکان و ساکنان مناطق خاصی مانند نواحی کوهستانی یا دشت‌های سیلابی که خاک آن‌ها کمبود یُد دارد، بیشتر در معرض خطر هستند. این اختلالات می‌توانند پیامدهای جدی برای رشد جسمی و ذهنی، به‌ویژه در گروه‌های آسیب‌پذیر داشته باشند.

معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شیراز با مقایسه وضعیت گذشته و حال، به موفقیت برنامه ملی یُددار کردن نمک اشاره کرد و گفت: قبل از اجرای برنامه‌ها، در سال ۱۳۶۸ (۱۹۸۹ میلادی)، نرخ گواتر (بزرگی تیروئید) در استان فارس حدود ۶۸ درصد بود، اما با اجرای مداخله‌های لازم، این نرخ تا سال ۱۳۸۶ (۲۰۰۷ میلادی) به ۱.۳ درصد کاهش یافت.

او به چالش‌های موجود در این برنامه اشاره کرد و گفت: حتی اگر خانوارها نمک یُددار تهیه کنند، نگهداری نامناسب آن در معرض نور و گرما می‌تواند باعث از بین رفتن یُد قبل از مصرف شود. از سوی دیگر، همانطور که گفته شد، مصرف بیش از حد نمک، علاوه بر تضمین دریافت یُد، ریسک بیماری‌های قلبی-عروقی را افزایش می‌دهد؛ بنابراین تعادل در مصرف نمک و استفاده صحیح از محصولات یُددار، امری حیاتی است.

دکتر ایلامی در پایان بر اهمیت اقدامات پیشگیرانه مانند مصرف نمک تصفیه شده یُددار، استفاده از غذاهای غنی از یُد مانند غذاهای دریایی به ویژه ماهی آب های شور و مصرف مکمل‌های یُد برای گروه‌های در معرض خطر به‌ ویژه زنان باردار، تأکید کرد و افزود: تلاش مستمر برای ارتقای آگاهی عمومی و دسترسی همگانی به این محصولات، کلید حفظ دستاوردهای ملی در این حوزه است.

پایان خبر